دوباره از لب دیوار من بهار گذشت

بهار خسته و دلخون و داغدار گذشت

اگرچه سوت کشید از هزار فرسنگی

دوباره آمدو خالی ترین قطار گذشت

قطار عمر چه سنگین از این پل غفلت

تو خواب بودی و روزی هزار بار گذشت

چه تلخ بر همه ی تاق ها و تاقچه ها

چه بد بر آینه های پراز غبار گذشت

من و بنفشه در این فصل سرد هم دردیم

که عمر کوته او هم در انتظار گذشت

اثرنماند ز تقویم کهنه ی پیرار

سبوی پیر شکست و خمار پار گذشت

گناه من لب الوده بود و چون انگور

تمام زندگی ام بر فراز دار گذشت

..واز مقابل چشمان باز سربازان

بهار آمد و از سیم خاردار گذشت