سه شنبه                                                   

چرا تلخ و بي حوصله ؟

سه شنبه چرا اين همه فاصله ؟

سه شنبه

چه سنگين! چه سرسخت فرسخ به فرسخ

سه شنبه خدا كوه را آفريد !

*

پاييز همواره فصل افتادن برگ هاست چگونه افتادنت را باور كنم اي بالا بلند ....

بگو چگونه پس از تو بخندم اي تبسم محجوب؟

چگونه بهانه اي دست و پا كنم  براي واژه هاي خسته و دست به عصا تا دز غزلي ياري ام كنند ؟

پس از تو چه كسي از بلاتكليفي آفتابگردا ن ها سخن خواهد گفت ؟

باور نمي كنم ان همه لبخند آن همه ترانه و احساس كنج تاقچه در قابي زنداني شود ....

جوانمردا    بدردود

قيصر سرزمين سخن بدرود !

( به احترام روح قیصر بزرگ پست شعر طنز تا اطلاع ثانوی قابل مشاهده نیست )